XUSTIZA: valor FEC do curso 2025-26
Iniciamos un novo curso académico e, como cada ano, contaremos cun valor FEC en torno ao que nos imos a organizar e desde o que imos evanxelizar, educar, dirixir, innovar, acompañar, traballar e celebrar xuntos é o valor de a XUSTIZA. Trátase dun valor que nos convida a revisar a nosa vida e misión, a nosa capacidade de entrega, noso estar ou non dispoñibles, os nosos criterios e os nosos modos de decidir, optar, xulgar; un valor complexo e determinante que necesitamos para vivir e convivir con outros, un valor fundamental para educar e ser educados.
Quen non se pregunta algunha vez se a xustiza é xusta, se pode haber xustiza entre os homes, se a xustiza impartida por mulleres e homes como nós é capaz de ser equilibrada, equitativa, sen rumbos, sen máis que a procura do ben.
Desde logo o que está claro é que asistimos diariamente a situacións, decisións, escenas, problemática… que requiren dunha xustiza xusta, que reclaman unha xustiza que faga honra ao seu nome, que necesitan dunha xustiza ben fundamentada e mellor defendida por quen a administra.
Oxalá o traballo en torno ao valor da xustiza interpélenos, fáganos crecer, fáganos madurar e axúdenos para que, desde ese “é xusto e necesario”, tan presente na nosa liturxia, mostrémonos verdadeiramente como aqueles discípulos de Emaús que #ante a decepción e o abandono atoparon ao Señor como motivo para regresar a Xerusalén namorados e enraizados nel, a nosa xustiza.
Con esa intención traballaremos este curso da man de Jesús de Nazaret e de tantos homes e mulleres que ao longo da Historia e da historia de la Iglesia, deixáronnos o testemuño da súa vida entregada e comprometida pola xustiza.
Obxectivo xeral do curso
Desenvolver unha conduta xusta cos demais, con capacidade de actuar desde a verdade e o amor, ao estilo de Jesús, focalizando a mirada no ben común desde o compromiso activo, o respecto e a defensa da dignidade humana de todos os seres humanos.
A nosa definición de XUSTIZA
A xustiza é unha virtude, un valor, un principio moral e unha forma de actuar cuxa finalidade é alcanzar o ben, que busca a equidade, a imparcialidade e a rectitude no trato cara ás persoas, garantindo que cada individuo reciba o que merece ou lle corresponde segundo a lei, a moral ou as normas sociais. Implica dar a cada un o seu, sen favoritismos nin discriminación.
Lema do curso: “É xusto e necesario”
A expresión “xusto e necesario” utilízase para indicar que algo é obrigatorio, imprescindible ou que debe ocorrer inevitablemente. Nalgúns contextos, como na liturxia católica, úsase como parte da oración para expresar que dar grazas a deus é un deber e unha salvación. Tamén pode referirse á necesidade de solucionar un problema ou realizar unha acción.
Cremos que o lema deste ano, ademais de facer memoria da entrega e da morte de Jesús por amor, aínda que fose inxustamente ajusticiado, é unha bonita e directa invitación a ser mulleres e homes xustos.
É xusto e necesario… axeonllarnos #ante a realidade, poñer corazón ao que observamos, dar grazas a deus por todo, ser bendición para os demais, ter compaixón dos outros, poñernos no lugar dos demais, comprometernos pola xustiza, traballar polos dereitos de todos, acompañar especialmente aos que padecen inxustizas, facer fronte á globalización da indiferenza, lembrar que este mundo noso é obxecto do amor de Dios, apostar pola humanidade, amar ao próximo e facernos próximo dos outros, buscar a verdade en todo, liberar aos demais de toda escravitude…
No lema atopamos unha invitación/recordatorio/exhortación a conxugar ese ser xustos ao estilo de Jesús, a vivir a xustiza e o seu defensa en todo, a entregarnos sen condicións, a probar a vivir dando vida, remangándonos, poñendo aos demais sempre por encima dos intereses persoais, equilibradamente, desde a alegría do que se sabe regalado e amado sen condicións, agradecida e @gratuitamente.
Frase bíblica: “Aprendede a facer o ben, buscade a xustiza” (Is 1,17a)
Este ano eliximos, como texto bíblico que fundamente o valor institucional do curso, un versículo do libro do profeta Isaías, concretamente do capítulo 1. O versículo elixido é o 17a: “Aprendede a facer o ben, buscade a xustiza”.
A xustiza no profeta Isaías non se limita a un concepto legal (hai xustiza se se aplica e cómprese coa Lei), senón que abarca a rectitude moral, a práctica do ben, a protección dos débiles e a salvación da nación.
É unha xustiza que se manifesta na natureza de Dios, nesa invitación á acción para o pobo e na esperanza de salvación e redención a través do Mesías.
Xuntas, ambas as exhortacións, “aprendede a facer o ben e buscade a xustiza” constitúen unha declaración de intencións, unha proposta global de sentido: non se trata só de aprender a facer o ben, senón que unha vez aprendido vaiamos en busca da xustiza en todo aquilo que aconteza, porque todo canto acontece ten que ver connosco. Trátase de buscar a xustiza en todo e para todos, de modo especial e prioritario para aqueles máis vulnerables e tratados inxustamente.
